Mój Herbariusz

Nie tylko ludzie współcześni wierzą w upiększającą moc kosmetyków. Wiara w uzdrawiające, a także estetyczne walory substancji roślinnych jest tak stara, jak sama ludzkość. Kraje starożytne, jak Egitp, czy Rzym posiadały duża wiedzę na temat wyciągów roślinnych oraz potrafiły tą wiedzę odpowiednio spożytkować.

Dbałość u urodę stała w krajach starożytnych na bardzo wysokim poziomie.

Znane nam dzisiaj zioła, jak krwawnik, rumianek, czy też olejek różany były wtedy używane do celów kosmetycznych stale. Już wówczas sztuka malowania się była na topie. Z tymże kiedyś malowano nie tylko twarze, ale i całe ciała . Malowanie ciała miało często charakter rytualny, co zresztą w niektórych rejonach świata istnieje do dzisiaj. Wojownicy malowali swoje ciała, by uczcić zwycięstwo, a także by oznajmić żałobę. Znamionowały to inne barwy nakładane przez nich na ciało. Namaszczanie ciał olejkami i balsamami nie tylko powodowało przyjemne zapachy, ale i pełniło funkcję ochronną. Owady – to była istna plaga. Niektóre wyciągi i zioła potrafiły odstraszać insekty i ludzie skwapliwie z tego korzystali.

W kulturach starożytnych na malowanie się , upiększanie ciała i jego pielęgnację kładziono bardzo duży nacisk, bo ludzie chcieli jak najdłużej zachować swa młodość. Nic się w tej materii nie zmieniło mimo tysiącleci, prawda? Pielęgnacja włosów to kiedyś swoisty rytuał. Uważano je za szczególną ozdobę, koronę i uwieńczenie piękna.

Mycie włosów polegało na płukaniu ich w wyciągach roślinnych.

Również ich farbowanie odbywało się za pomocą odpowiednich ziół i roślin. Henna jest znana nam do dzisiaj. Mimo że tradycyjne, znane nam dzisiaj szampony do włosów nie istniały, radzono sobie bardzo dobrze.

Brak lakieru do zdobienia paznokci? Nic prostszego – Rzymianki radziły sobie i z tym. Krew owcy oraz jej tłuszcz pomogły stworzyć starożytny lakier do paznokci. Z kolei w Egipcie niedoścignionym wzorem piękna była Nefretete – ponoć najpiękniejsza kobieta świata antycznego. Jej imię – Nefretete oznaczało: piękność przybyła.

Gdy Nefretete wydano za mąż za Echnatona, zmieniono jej imię na Neferferuaton, co znaczy: pięknością jest uroda Atona, czyli ówczesnego boga. Jednak Neferetete zapamiętano pod tym imieniem i takie też potocznie funkcjonuje w świadomości ludzi. Twarz według kanonów urody za czasów Nefretete powinna być blada, pergaminowa wręcz. Opalenizna znamionowała prostaka, który musi przebywać na słońcu i pracować fizycznie. I my współcześni znamy ten pogląd, bowiem funkcjonuje on do dnia dzisiejszego.

Puder był podstawą wizerunku kobiety antycznej. Puder koniecznie w jasnym odcieniu.

Do makijażu ust Egipcjanki używały minerałów, głównie było to cynober lub malachit. Makijaż oczu w kształcie charakterystycznego migdała pomysłowe kobiety robiły był za pomocą węgla.

Tagi dla tego wpisu: lakier do paznokci, makijaż oczu, malowanie ciała, mycie włosów, Nefretete, pielęgnacja włosów, puder, szampony do włosów, sztuka malowania